Welzijnswerk is geven en ook ontvangen

dinsdag, 22 september 2015

Geen zaaltje meer te bekennen
Het Huis van de Wijk de Kip, in Rotterdam centrum is overvol. Heerlijk, wat een beweging is er hier. Samen aan de grote tafel in de hal dus. Tussen senioren die iets met een flyer doen. En naast mensen van de Vraagwijzer. Latife en ik. En we hebben het over aandacht krijgen voor een bijeenkomst in de wijk. Ik als verhalenverteller en Latife als krachtcoach die WWB'ers begeleidt.

 

Ze krijgt een chocolade croissantje
En roept na: ‘ik betaal je zo’. ‘Niet nodig’, horen we terug. ‘Jawel, jawel dat wil ik’, zegt ze. Waarop ik zeg: ‘Latife je krijgt een cadeautje’. Ze zegt: ‘Ik ben niet zo goed in ontvangen. Wel goed in geven.’ En dat weet ik.

 

Een tijd geleden liepen we naar buiten
Ze zag mijn waterige ogen en sloeg een arm om me heen. Ik vertelde, zij herkende en we hadden verbinding. Van niets naar alles. Net zoals met de man die ze ontmoette in Turkije. Aan tafel vroeg ik haar hoe het was. Hoe de bruiloft was. En ze vertelde. ‘Trouwen was een must om bij hem te kunnen zijn. Het kon niet anders.’

 

Nu woont hij twee maanden in Nederland
De man uit Oost-Turkije die ze niet zocht, niet wilde en er toch was. Haar druivenman uit Uzumlu. Een man met een eigen bedrijf. Hier in Nederland begint zijn leven opnieuw.

 

Zij heeft hem geholpen aan een schoonmaakbaan
Hij droomt ervan om sportleraar te worden. Eerst Nederlands leren. Er was geen betere plek waar hij terecht kon komen. Bij Latife. Iemand die mensen met een uitkering begeleidt naar het ontdekken van hun talenten en werk.

 

Ze glimlacht als ik dat zeg
En zegt: ‘jij bent zo rustig. Zo, zo …’ Ik zeg: ‘Ik stuiter vooral naar boven.’ Waarop ze zegt: ‘Ja, dat wil ik ook.’ Ze pakt haar chocolade croissantje. ‘Fijn he om te ontvangen’, zeg ik met een knipoog. Wat een fantastische love story. Ik pak mijn broodtrommel en zie de druiven erin. Oh, dit verhaal mocht verteld worden vandaag.

 

Welzijnswerkers zijn heel goed in het geven
En minder getalenteerd in het ontvangen. Terwijl dat juist zo belangrijk is. Ontvangen en je eigen gevoel volgen. Je grenzen daarin aangeven. Anders geef je jezelf weg. Gelukkig wordt dat gezien bij Wmo Radar. En zijn ze er alert op. Ze zien elkaar en laten naar bovendrijven wat er nodig is. Talenten en ook verbeterpunten. Door intervisie, trainingen en af toe een liefdevol duwtje de goede kant op.

 

Het is tenslotte mensenwerk.

 

***
Nicolette vertelt verhalen die ze tegenkomt en die langs komen waaien bij Wmo Radar: een Rotterdamse welzijnsorganisatie die zich bezighoudt met het betere mensenwerk. Talent laten bovendrijven :)

Delen

meer artikelen

Project Startbaan helpt Rotterdamse jongeren weer op weg Project Startbaan Jong 010 Overschie juni FEEST: Opening PrachtHuis Jongeren in Huis van de Wijk leren al doende de taal Hoe krijg je meer Powerrrr in Tussendijken? Financiële ondersteuning opent bijzondere deuren Liefde uitdragen voor je kind hoe doe je dat? Hoe Rosario zijn leven verlicht Het is een rare tijd Radar TV - uitzendingen We kunnen heel veel samen oplossen Dat is óók Afrika Interview met Marijke de Vries over eenzaamheidsaanpak Dementie vangen met levensverhalen Hoogkwartierbewoonster aan het woord Kwartaalrapportage 1: verbinden moet Hoe zou je het vinden om je netwerk uit te breiden? Gedicht over seksueel grensoverschrijdend gedrag Van eigen kracht naar eigenaarschap De route van het ontmoeten Vrijwilligerswerk levert mij eigenwaarde op Moeder en zoon dialogen Valentijn is er voor iedereen Een mooie opstap naar werk Jo-Enna haar kijk op Vreedzaam SROI...regels van de overheid zeker!? Hoe sterker ouderen zijn hoe beter Vrijwilligers werven vrijwilligers Voetbaltournooi op Daan Blij veldje Met Omroep Max door Overschie